“Böyle olmasını istemezdim ama hep olurdu. Dünyanın bütün Kızılderilileri yenilir, Spartakus kaybeder, gün batarken sararır, kuşlar döner, Sadri Alışık denen hergele her filmde ağlardı. O ağladıkça ben de ağlardım. Nedenini bilmez ağlardım. Ağladıkça Sadri’ye kıl kapar, gıcık olurdum. Üçüncü şahıs olarak kalışına, hep gidici kadınları sevişine, bu gidiciliklerin bir mecburiyet gibi duruşuna, Sadri’nin bu mecburiyetlere, giden kişinin özgürlüğü olarak bakıp, ona ihanet etmemek için kendine ihanet edişine..”

Şu güzelim hikayenin bi küçük alıntısını değil de, ellisekiz sayfasını şuracığa yazma hevesim vardı, geçti... Bugün, şu an, birileri için uğraşmaktansa, Sadri Alışık filmi izleyip onunla ağlamayı tercih ediyorum.! Hikayenin filmini izlemenizi tavsiye edebilirim buna rağmen.. 🙋🏻‍♀️