Üzdülermi seni , kırdılar mı , canını mı sıktılar ?

Bırakıp gitmek mi istedin ne varsa....

Allah belasını versin dediğin anlar oldu mutlaka...

Çıkmak istemedin evden....

Bazen sarılıp yastıga , kimseden göremedigin sıcaklığı aradın yatağında....

Üstüne geldiler anlamını yitirdi sevdigin ne varsa...

Yaklaş bir şey söyleyecegim kulagına...

Boşver aptal onlar halden anlamazlar.

Sen kendine iyi bak ,iyi beslen , sıkı giyin....

Gördün işte kimsen yok senden başka....

Gölgen bile yanında olmak için güneşi aydınlığı bekliyor.

Tıpkı güzel günlerinde yanında olupta az karanlıkta kalınca kaçanlar gibi....

Çok gördüm ben menfaat zede dostları...

Dertleri olunca yaklaşan , kendini bulunmaz hint kumaşı zanneden sözüm ona dostları....

İşte bu sebeptendir ki ;

İçindeki çocugu bırakma sıkı sarıl inandıklarına.....!