Sobanın üzerine kolonya döküp alevleri seyreden,

Mandalina kabuklarını sobanın üzerine atıp oda kokusu yapan,

Sonra gece yattığında tavana vuran ateşin dansında hayal kurup uykuya dalan çocuklardık biz…

Ne ara büyüdük biz?

Ne ara kederlendi gönüllerimiz?

Çocuksu sevinçlerimiz ne ara terketti bizi?