Yapacak daha iyi bir şey olmadığı için sevişen ruhsuz gövdelerinin çıplaklığına tükürdü kadın. Ve adam koskoca bir hengamenin içinde sevişebildiğine şükreden kadınların rahminde bıraktı çocukluğunu.

Yatağının dağınıklığında düzenli bir yalnızlık.

..................

Günaydın düzenli yalnızlığında düzeyli sevişen kalabalıklar. Gidilecek her yolun dönülmüş olması, bir çocuğun çocukluğuna şahit olma ömrü insanın, günaydın...

Günaydın alfabeler, sokaklar, evler, su, bulut, çerçeveli geçmişler günaydın...

Günaydın ruhumun insanları, günaydın, günaydın...

......