Padişah bir gün patlıcanın faziletlerini övüyormuş: ne lezzetlidir şu patlıcan,hele de imambayıldısı...

dalkavuğu hemen onaylar: haklısınız sultanım,imambayıldı nefis bir yemektir.

sultan hız kesmez: öyle çok çeşidi var ki şu patlıcanın,say say bitmez...

dalkavuk başını sallar: öyledir efendimiz,patlıcan sebzelerin kralıdır.başka bir sebzeden bunun yarısı kadar bile yemek çeşidi çıkmaz..

bu böylece sürer gider.padişah patlıcanı övdükçe dalkavuk da abarttıkça abartır,sebzeyi kutsallık mertebesine taşır.

ama padişah bu dalkavuğun dalkavukluğundan sıkılır,patlıcan hakkındaki savlarını değiştirir. ''o kadar abartmayın canım.alt tarafı patlıcan işte.içine ne koyarsan onun tadını alıyor.aslında saman gibi bir şey''

dalkavuk hemen kesin dönüş yapar. ''doğru buyurdunuz efendim der.patlıcan aslında saman gibi bir sebzedir.''

padişah öfkelenir: bre deyyus,demin daha patlıcanı öve öve yere yurda koyamıyordun.ne oldu da döndün?

yılışarak cevapla dalkavuk: aman efendim ben patlıcanın değil sizin dalkavuğunuzum...

KISSADAN HİSSE:ALLAH KİMSEYİ PATLICANA ÖVGÜ DİZERKEN ÇARK EDİP KÖTÜLEYEN HIYAR DURUMUNA DÜŞÜRMESİN..