Bilmiyorsunuz! Çok yorgunum. Kırıklarla dolu yüreğim. Anlatsam anlayan yok, sadece yanımdaymış gibi, anlıyorlarmış gibi yapıyorlar o kadar. O kadar kırıldım ki, aşıklar kervanında bile yapa yalnız kaldım. Yapmaz dediğim dostlarım ihanet etmiş, hatalarımı tarumar edip hayatın sillesini yedim. Sevdiklerimi uğurladım birer birer. Kimini sonsuzluğa kimini unutulanlar kervanına. Kırıla kırıla, yana yana kömür gibi olmuş yüreğim. Yandıkça, yanıldıkça tekrar tekrar yeniden kalktım ayağa. Ve anladım ki inanmayacaksın yükünü taşıyabilecek olana...