DOSTUMA MEKTUPLARI '' Saate bakmaksızın kapısını çalabileceği bir dostu olmalı insanın.. 

''nerden çıktın bu vakitte'' dememeli,bir gece yarısı telaşla yataktan fırladığında; 

''gözünün dilini'' bilmeli;dinlemeli sormadan,söylemeden anlamalı... 

Arka bahçede varlığını sezdirmeden,mütemadiyen dikilen vefalı bi ağaç gibi köklenmeli hayatında;sen her daim onun orada olduğunu hissetmelisin. 

ihtiyaç duyduğunda gidip müşvik gövdesine yaslanabilmeli,konuklarına saklanabilmelisin... 

Kucaklamalı seni güvenli kolları.... 

...Dalları bitkin başına omuz,yaprakları kanayan ruhuna merhem olmalı.. 

En mahrem sırlarını verebilmeli,en derin yaralarını gösterebilmelisin;gölgesinde serinlemelisin sorgusuz sualsiz.... 

Onca dalkavuk arasında bir tek o lafını eğip bükmeden söylemeli,yanlış anlaşılmayacağını bilmeli..... 

Alkışlandığında değil sadece,asıl yuhalandığında yanında durup koluna girebilmeli. 

Övmeli alem içinde,baş başayken sövmeli ve sen öyle güvenmelisin ki ona övdüğünde de sövdüğünde de bunun iyilikten olduğunu bilmelisin,''hakettim'' diyebilmelisin. 

Teklifsiz kefili olmalı hatalarının;günahlarının yegane şahidi... 

Seni senden iyi bilen,sana senden çok güvenen bir sırdaş... 

Gözbebekleri bulutlandığında yaklaşan fırtınayı sezebilmelisin. 

Ve sen ağladığında onun gözünden gelmeli yaş......'' 

böyle dostlarımız vardır şüphesiz-iyiki varlar-ve bizlerde umarım böyle birer dost oluruz sevdiklerimize....