Aşk

Bak kardeş şimdi beni iyi dinle

Az yürünmüş yollardan yürüyeceğiz şimdi seninle

Eğri oturup doğru konuşacağız

Çok görmüş çok okumuş,

Ama az gülmüş az ağlamış mürşid-i aşkların

Tedrisatından geçeceğiz seninle.

Çalınan her kapı hemen açılsaydı

Ümidin, sabrın ve isteğin derecesi anlaşılmazdı.

Bak kardeş, kişi bilmiyorsa ne istediğini

Hem seni ziyan eder hem kendini.

Dibini görmediğin suya dalmadığın gibi

Emin olmadığın sevgiye teslim etme kendini.

Kim demiştir ki gözden ırak olan gönülden ırak olur diye,

Sen onun gönlündeysen eğer,

Yemende de olsan onun yanındasın.

Eğer sen onun gönlünde değilsen,

Yanında da olsan yemen de sayılırsın.

Şimdi sorarım sana kardeş,

Hangi aşk daha büyüktür?

Anlatılarak dile düşen mi?

Yoksa anlatılmayıp yürek deşen mi?

Aşk topuklarından etine kadar işlemiş bir nasırdır

Ya canın acıya acıya adım atacaksın,

Ya da canını acıta acıta söküp atacaksın.

Her iki yolda da tek bir gerçek olacak

Canın çok ama çok yanacak.

Ve öğrenirsin bir gün kardeş

Gerçeği öğrenirsin bir gün.

Gerçeğin acı olduğunu,

Sonra dozunda acının yemeğe olduğu kadar

Hayata da lezzet kattığını öğrenirsin

Aşkı, acıyı, aşkın acısını, hayatı…

Her canlının ölümü tadacağını

Ama sadece

Bazılarının hayatı ve gerçek aşkı tadacağını öğrenirsin.

Üzülme kardeş, gül.

Ey burnu kanasa hemen kadere küsüp yüzünü ekşiten.

Gülden hiç ders almaz mısın?

Bütün yapraklarını tek tek yolsan

Gül yine de gülmekten vazgeçmez.

Sorsan şimdi, desen ki

‘Gidenler ne zaman döner?’

"Üzülme" der Mevlana ve devam eder,

Kaybettiğin her şey, bir gün

Başka bir surette geri döner.