“Her sayfası kederle kararan

bir hüzün defterine döner günler

ve her sabah “merhaba hüzün”

“merhaba yalnızlık”

diyerek başlarsın hayata

Ama hayat bağışlamayacaktır seni

Unutma

Üstelik günlüğü yoktur hüznün

hiçbir zaman da tutulmayacaktır

Serüvenlerin yorgun yeniği

elleri titreyen yaşlı bir kadındır hüzün

ya da hasta bir tanıdıktır ancak

hepsi o kadar

Unutma