Ne garip değil mi ?

Hiçbir öz ve hiçbir söz hiç kimsenin yüreğine değmiyor artık.

Bakıyoruz, seviyoruz, okuyoruz, geçiyoruz.

Oysa kalmalı İnsan herhangi bir şeyde

Vazgeçmediği bir ‘Değeri’ olmalı, yüreğinin bir köşesinde..