ayrılıklar uyandırmalı kör yüreğimi

cehennem yangınlarından

ölmeden çıktıysa bedenim...

artık benim olmalıyım...

benim...

yeter yüreğimi bir çift gözün

ateşine rehin verdiğim....

ateş artığı değildir karşılığımız..

pusatını dağ sisinden alan..

firarırını mermisine emanet

eden bir namludur bu eşkiya sevda ki..

zulasında asılı durur kefenlediği ölümü.

ellerinin çeliğine su verilmiştir

ta adem'den beri...

bilir ve intihar cüretiyle yoklar

yüreğinin tetiğini....

güneşin kızılca kıyametine

kuruyan umut dallarını.

yanacaksa cehennemden beter yanmalı!

kim anlar ki eşkiyanın sağlamlığını;

özlemin çiseyle yıkanmış

şafak değerini kim...

hani ellerine kuşlar inerdi;

karda üşüyen kuşlar...

bahçen kuş sevinçlerinle inlerdi ay şahrud.

eşkiya yüreğime çığ düştü

üşüyorum haa...

aç ellerini.