Bazen arkama bıle bakmadan koşup uzaklaşmak ıstıyorum..

Bılıyorum kı ne arkamdan bakacak var ,nede dönmeme dua edecek bır yar,,

Gıttığım yerde ne bana geldığım yer hatırlatılsın nede aynı acılar yaşatılsın...

Bu reva mı bana?neden koşarken hep benım ayağım takılır...neden hep sekteler set bana..

Düşüp dızımın ağrımasından ve her defasından acımıyor gıbı görunup tekrar Koşmaktan yoruldum...

... Yoruldum ıyı rolu oynamaktan..

Hayat ınsana, güzel ve ıyı olmanın bedelını bu kadar ağır mı ödetırmış..

artık ıyı olmak ıstemıyorum....