Ben,Ahmet Arif'in prangalarıyım,

Anadolunun dört mevsimi,

Mezopotamya'nın bağrıyım..

Bu toprakların çocuğu ,

Bu kültürün mirasçısıyım..

Doğuya gider zılgıt çalar,

Ege'de zeybek oynar, Karadeniz'de horon teperim..

Acıyı da bilirim, sevinci de..

Yoksulluğu da gördüm varlığıda,

Yıkılmak yakışmaz bana, pes etmek de,

Şiddetde yakışmaz , meydan okumakta!

Övünmek de yakışmaz , kin/ nefret de..!

Bakmayın çocukça gülüşlerime,

Mezopotamya'yı sulayan Dicle akar içimde