Hic kimseyi

mutlu etmek zorunda değilim...

Veya birilerinin istediği gibi olmayı

hiç düşünmedim.

Kimin hakkımda ne düşünüp ne söyleyeceğini de

hiç bir zaman çok önemsemedim.

Çünkü biliyorum ki,

hiç kimseyi hiç bir zaman cok mutlu edemeyeceğim...

Ve ne yaparsam yapayım,

hiç kimseye hiç bir zaman

yaptıklarımla yetmeyeceğim.

Birileri arkamdan hep bir şeyler söyleyecek,

konuşacaklar kuyumu kazacaklar.

Neyse önemli de değil zaten..

Asıl mühim olan,

neyi nasıl yaşamak istediğim ve ben.

Başkalarının düşüncelerinin

cehenneme kadar yolu var...

Sev kendini işte tüm yapman gereken bu kadar..

Aşırı yorgunluk ve halsizliğin içinde

bence bütün problem insanların hakkındaki

düşünce ve sözlerini haddinden fazla

önemsiyor olman...

Sözleri, düşünceleri, kim ne dedi ,

hakkında ne söyledi , ne düşünüyorlar ,

acaba arkandan ne konuşuyorlar...

Bırak .

aptalların da işi o ,

tabii ki saçmalayacaklar...