ZERAFET...

Her Tavrın

Bir Zerafeti Vardır;

Oturmanın,

Kalkmanın,

Eşyaya Bakmanın...

Gönüllerdeki Zerafet

Dışa Yansıdıkça

Hayat Güzelleşir.

Bir Zarif Adam

Dedi ki ;

- Çocukluğumu hatırlarım,

biraz hızlı yürüsem,

ayağımı yere vurarak bassam, kızarak, parlayarak değil,

inandırarak, anlatarak,.

- Her şeyin

bir canı var yavrum,

tahta incinmez mi?

Bizi üstünde gezdiriyor,

Bizim de ona

hürmet etmemiz

gerekmez mi?"

derlerdi.

Bardağı yere koyarken ses çıkarmak ayıptı, Bardak ve konulduğu yer incinmemeliydi...

Uyandırılmak

istenen kişinin

yastığına hafifçe vurularak,

"Âgâh Ol Erenler! Denilirdi.

"Ben" diye konuşulmaz,

"Fakir" ifadesi

veya

“Köleniz”

Manasına gelen

“Bendeniz”

diye kullanılırdı,.

Gelen Misafirin

ayakkabıları içeri doğru çevrilirdi,.

Kapıya doğru çevirmek,

Bir daha gelme, demekti,.

İçeri dönük ayakkabılarını

giyen misafir,

evdekilere arkasını çevirmeden giyer ve kapıdan çıkardı...

"Kapıyı Kapat!" denilmezdi.

Allah (c.c)

kimsenin kapısını

kapatmasın diye,

"Kapıyı Ört”

ya da

“Sırla" denirdi.

"Lambayı Söndür" denilmezdi.

Allah (c.c)

kimsenin ışığını

söndürmesin diye,

"Lambayı Dinlendir" Denirdi,.

Lamba Yakılmaz, Uyandırılırdı,.

Yolda karşılaşanlar temenna ederlerken

El Kalbe götürüldüğünde,

"Muhabbetin Yüreğimde”,

Dudağa Götürüldüğünde "Yâdın Dilimde",

Başa Götürüldüğünde.

"Başımın Üstünde Yerin Var",.

Denilmek İstenirdi...

Canlı Cansız

Her Şeyin

Bir Hatırı Vardı

Eskiden,.

Peygamber Efendimizin (sav

63Yaşında Vefatından Sebep,

63 Yaşını Geçmiş

Büyüklerimiz

Yaşları Sorulduğunda,

"Haddi Aştık" Derlerdi...

Yolda,

Küçük,

Büyüğünün

Önünden

Yürüyemezdi...

Nereden Nereye?

Kendimize Yabancılaştık,

Nezaketi,

Güzel Ahlakı,

Öz Sevgiyi,

Hakiki Saygıyı

Kaybettik...

En Kısa Zamanda

Bu Zerafate Döneriz,

İnşaallah...

Zerafet Olmazsa,

Haya Olmaz,

Ahlak Olmaz...

Çocuğunuz,

Eşiniz,

Aileniz,

Sevdikleriniz

Emniyette Olmaz...

Bu Zerafeti

Bize Sunana Ve

Bu Zerafetle Yaşayanlara Teşekkürler...