Uykusuz gözlerimle gelmiştim.

Çocukluğumla...

Hiç düşünmeden,

yara alma pahasına.

Bildiğim bir anne kokusu vardı.

Bir de sevda kokusu bulaşıverdi canıma.

Alışık değilim demiştim oysa.

Hüznünden öpmeye,

Sevincin olmaya gelmiştim.

Kendi yaralarımı hiç sayarcasına.

Öyle bir sustun ki...

Öyle yalnız kaldım ki...

Öyle bir kırıldım ki...

Sevda yerimden.

Alışık değilim demiştim oysa.