DUMANLI YAYLA

Kıvrım kıvrım yolu var atla çıkılır.

Buz gibi tatlı suyu var tas tas içilir.

İlkbahar gelince o yaylaya göçülür.

Yaylaların hasıdır dumanlı yayla.

Ninem orda yapardı yağı,yoğurdu.

İnekler her yıl çit çift yavru doğurdu.

Sürü orda çoğaldı ağıl büyüdü.

Yaylaların hasıdır dumanlı yayla.

Bir tarafında gongilik önü ovaydı.

Büyük derede bolca harç suyu vardı.

Bereket bol olunca yüzler gülerdi.

Yaylaların hasıdır dumanlı yayla.

Kapıya kilit olmaz herkes bekçiydi.

Ağa bey orda her an tek nöbetçiydi.

Koyun,kuzu, inek bol dedem sütçüydü.

Yaylaların hasıdır dumanlı yayla.

Bazen bir duman olur uzak görülmez.

Çoban gelmeden sürü dağa sürülmez.

Köpek güçlü olmasa aç kurt yenilmez.

Yaylaların hasıdır dumanlı yayla.

Akşam sürü gelince evi bulurdu.

Buzdolabı yoktu süt peynir olurdu.

Gün kararınca evde bar tutulurdu.

Yaylaların hasıdır dumanlı yayla.

Kahraman VARDI