Kaç zamandır yüzüm traşlı

Gözlerim şafak bekledim

Uzarken ellerim kulağım kirişte

Ölümü özledim anne…

Yaşamak isterken delice!

Ah.. verebilseydim keşke

Yüreği avcunda koşan her bir anneye

Tepeden tırnağa oğula ve kıza kesmiş

Bir ülkeye armağan

Düşlerimle sınırsız

Diretmişliğimle genç

Şaşkınlığımla çocuk devrederken sırdaşıma

Usulca açıverdi yanağımda tomurcuk

Pir sultan’ı düşün anne, şeyh bedretinn’i

Börklüce’yi Torlak Kemal’i…

Insanları düşün anne!

Düşün ki yüreğin sallansın,

Düşün ki o an güneşli güzel günlere inanan

Mutlu bir yusufcuk havalansın…