Gece, gökyüzüne baktığında sanki tek yaşayan benim dersin. Ufkun uzaklara seni götürsede bulunduğun yere geri getirir. Kimine ahını, kimine vahını, kimine de şahını eklersin. Suskunluk sadece dilindedir, oysa ki neler konuşurda benliğin duyan birtek sen olursun. Geceye söz söylemek kolay ama demletmek zordur. Müzik de geceye aşıktır, o kadar efkârlı ve manalı çalar ki sanki bir gemide kimsesiz gibi olursun. Rüya da buluşmak istediklerine kalbinle selam gönderir ve yumarsın gözlerini...

Gece, susan dillerin kendiyle olan sesli halidir.