Babaannem derdi ki:

"Dar vaktinde lokmasını bölüşeni

gam vaktinde, güldürüp, gülüşeni,

dert vaktinde yanında dertleşeni,

sus vaktinde sabırla bekleşeni,

sır vaktinde sırda kademleşeni

dövüşürken seninle dövüşeni,

sövüşürken "Aman!" deyip sakinleştireni

unutamazsın...

Ola ki gözün gönlünle kavil eyledi

umudunu, tasanı ve neşeni

ondan başkasıyla paylaşamazsın...

Kendi dikenin bile kanatırken kimi zaman etini

bildiğinden başkasıyla anlaşamazsın...

Vefanın dikişi sökülmez kızım...

Vefasızın meclisinde bade içilmez...

Sevinsen şımarık olursun

üzülsen mızmız...

Maske takanların her biri hırsız...

Yaşamın içine

kendin gibi karışamazsın...