Allah sahiden de taşıyamayacağı yükü vermezmiş kuluna...

Birini tanıdım. Onun sırtıma koyduğu kamburu yıllarca taşıdım. Çoğu zaman yoruldum, yadırgadım, kabullenemedim… Ama bir şekilde omzunda taşıdığı dünyanın yüküne de alışıyor insan. Hatta bir zaman sonra onun varlığını bile unutuyorsun. Artık acıtmıyor, batmıyor, yormuyor…

İşte tam da böyle hissetmeye başladığım zamanlarda buldum yıllarca kendime sorduğum “ben neye değerim?” sorusunun cevabını…

“BEN HER ŞEYE DEĞERİM!”

Çünkü birini sevmek, ona bağlanmak, ona hislerini armağan etmek aptallık değil; erdemdir! Her şeye rağmen yüreğinin bir köşesinde sevgi barındıran insanlar değerlidir. Çünkü sevgi sadece iyi insanlarda olan bir meziyettir.

Ama o, sevginin ne demek olduğunu hiç bilmedi.. .

Hiçbir kötü temennide bulunmadım onun için, asla bulunmam da…

Kin beslemiyorum, nefret etmiyorum… Bazen aklıma geliyor bana yaşattıkları, hissettirdikleri… Eskisi gibi öfkelenmiyorum, üzülmüyorum… Geçmişte bazı şeyleri nasıl ki mecburiyetten oluruna bıraktıysam, şimdi de her şeyi olacağına bırakıyorum.

Hayat, sonu belli olmayan bir tarlaysa; bir gün herkes ektiğini biçecek.

Ben buna inanıyorum.. .

Ezgin KILIÇ/ Başka Bir Gökyüzüne İnanmak