Kalır gibi gidişlerini izledim önce… sonra gider gibikalışlarını… ve anladım ki ne sen gidebiliyorsun ne ben kalabiliyorum. Öyle bir hayat yaşıyoruz ki şimdi; ağlamak gülmeninmahkumu, gülmek ağlamanın gardiyanı gibi…

Anladım ki ne sensinle ağlayabiliyorum, ne de sensizgülebiliyorum.