İÇİMDEKİ ÇOCUĞA MEKTUP
Merhaba içimdeki çocuk,
Yaşadıklarımın şahidi, yaşayamadıklarımın şehidisin sen…
Üzdüler seni.
Çok üzdüler.
Lunaparkını mezarlığa, tekerlemelerini ağıtlara çevirdiler.
Oysa uslu bir çocuktun sen; ne birinin hayat bahçesine girip ağaçlarına dalmışlığın, ne de birilerinin kalbinin ziline basıp kaçmışlığın vardı…
Dönme dolaba dahi binemeden henüz, nice dolaplar döndürdüler yanı başında! “Yerden yüksek” gibi çocuk oyunlarıyla tanışman gerekirken, yerden daha alçaklarıyla tanıştırdı hayat seni…
Hep,
Sevgini hak etmeyenler için,
Saçlarını ak ettin…
Merhaba içimdeki çocuk,
İzlediklerimin şahidi, gizlediklerimin şehidisin sen…
Kanayan dizlerin yerini, kan ağlayan gözler aldı şimdi... Uçurtmaların önü sıra koşarken, uçurumların eşiğinde buldun kendini. Ağız dolusu kahkahalar, yerini ağız dolusu küfürlere bıraktı…
Gözünden düşen insanların sayısı, gözünden düşen damlaların sayısını geçmiştir belki de!
Kim bilir?
“Güzel insan!” dediklerin, ne de güzel gittiler... Sen güneşin kucağına koşmak istedikçe, onlar karanlığa ittiler. Başlamadan bittiler. Hem kaybetti, hem yittiler... İçindeki mutluluk sandığına anahtar sandıkların, güvenine kilittiler. Senin gözyaşlarınla yıkadıklarını, onlar sözüm ona temiz kalpleriyle(!) kirlettiler. Ve seni rüyalarına ulaştıracaklarını zannettiklerin, kâbuslara bilettiler…
Merhaba içimdeki çocuk,
Yüzümdeki kırışıklıkların şahidi, özümdeki karışıklıkların şehidin sen…
Plastik çıktı, kokladığın tüm çiçekler… Ve insanlar, gök gürültülü, aşırı yağışlı bir havada, sana tepesi delik bir şemsiye tutar gibi tuttu verdikleri sözleri…
Hiç sevmediler seni. Hiç… Bırak uğrunda türkü yakmayı, bir dal sigara yakan bile olmadı senin için…
Kaş yaparken çıkarılan göz ve yarım kalan cümlelerde, devamı bir türlü getirilemeyen söz, hep sendin…
Elveda içimdeki çocuk;
Ölüp giden yaşama sevincimin salâsı okunurken bakışlarında;
Ve ışıklı günler, ışık yılı kadar uzakken bana…
Elveda içimdeki çocuk;
İkiye bölüp paylaştıklarımın şahidi,
Bilmem kaça bölünüp paylaşıldıklarımın şehidisin sen…
Elveda içimdeki çocuk,
Elveda…