Konuşarak anlatmayı denedim olmadı yazarak anlatmayı denedim yine olmadı bende içime göç ettim kendimle konuştum kendimle savaştım fırtınaları dindirmeye yangınları söndürmeye çalıştım ellerimde avuçlarımda hayal kırıklıklarından başka bir şey kalmadı yenildim hayata ama eğilmedim namerde Allahtan istedim Allahtan diledim çok istediklerimle sınandım her zaman buydu işte boynumu bükük yüreğimi yaralı bırakan ne kadar zorlarsan zorla olmayacaksa olduramıyorsun razı olmaktan başka çaremde kalmadı alışmak alışabilmek bazı şeyleri kabullenmek çok zor benim herkes gibi savaşlarım oldu yenilgilerim kadar zaferlerimde sonu hüsrandı dillerimi lal eyledim kimseye demedim hep korktum sevdiklerimi üzmekten içimde yaşadım ne varsa artık hiç konuşmuyorum anlatmıyorum kimsenin anlamasınıda beklemiyorum bu acı benim kimseye emanet edip gidemiyorum ben acıyı vereni içimdeki yaranın sahibini çok seviyorum.