Yürüdüğüm bu yolda hep tek başıma kaldım yorgun yaşadım yılları

Ne halimi soran oldu ne elimden tutan

Hayata sitemdi bu göz yaşlarım

Ne silen oldu ne mendil uzatan

Herkes çıkarı kadar sevdi

Yar dedim vefasız çıktı

Dost dedim hayırsız çıktı

Zor be arkadaş

hayatta yanlızlık

Ne konuşacak biri var yanında ne tartışacak

Hele o gecenin sesizliğindeki çaresizlik

İşte ozaman dersinki. bu nasıl yaşamak

Sen düşünme yinede

bırak can bildiklerin utansın.