Küçük bir çocuğun korkulu bakışları arasında yitirdim sabrımı.

Hayallerim tepe taklak, nedenler yanı başımda sözlerim ağır, yüreğimde acı ..

Cevabı olmayan sorular biriktirdim sessizliğin koynunda

Yarını olmayan tozlu yollara saptım, bir kelebeğin yaşamı kadar yaşam biçtim kendime.

Yüreğimi idam sehpası bilip nefesimi iki gözünün hayalleri arasında sallandırdım

Sen gittin yaşam ve sen arasındaki çizgiyi sırat bildim

Yüreğimde devrimler yarattım, hayallerimin sınırlarını aştım

Bir zamanlar uçmaya yeltenen kanatlarımı kırdım bir bir .

Kalemimi kağıda sapladım, senli cümlelerin canına okudum

Zamansız uyandım senli düşlerden, rüyalarım karmakarışık

Bir şehir yaratmıştım düşümde içinde ağlayan çocuklar

Yağmurlar yağıyordu iç tenim ıslaktı benim

Sen gittin çığlıklar devrildi üzerime, ağıtlar yaktım karanlığın en ücra köşelerinde.

Etrafımdaki manzaralar uykusuz, çocuk gülüşlerimde saklı her şey

Gitmeseydin, gözlerine salıncak kurup sallanacaktım çocuksu masumiyetimle.

Sen gittin

İsyanları çoğalttım gözlerimin tetiğinde bir bir döktüm mermi çekirdeklerini ayak uçlarıma

Kanayan dudaklarıma tuz bastım.~~sema~~