KIRKLI YAŞLARDAN SONRAKİ FARKINDALIKLARIM *

Bazı şeyler için artık sabrım yok;

ukala biri haline geldiğim için değil,

aksine hayatımda artık beni mutsuz eden

ya da üzen şeyler ile

vaktimi daha fazla kaybetmek istemediğim

bir noktaya ulaştığım için…

Laf sokmalara, haddinden fazla eleştirilere

ve hangi türden olursa olsun

talep ve beklentilere artık sabrım yok.

Benden hoşlanmayan insanları memnun etmeye, beni sevmeyen insanları sevmeye

ve bana gülümsemeyen insanlara gülümsemeye yönelik arzumu kaybettim.

Artık yalan söyleyen

ve beni yönetmek isteyen insanlara

bir tek dakika bile harcamak istemiyorum.

Oyunların, ikiyüzlülüğün, sahtekarlıkların

ve ucuz övgülerin olduğu ortamlarda

bulunmak istemiyorum.

Çok bilmişliğe ve akademik ukalalığa tahammülüm yok.

Aynı şekilde boş dedikodulara da

bulaşmak istemiyorum.

Uyuşmazlıklardan ve karşılaştırmalardan

nefret ediyorum.

Farklılıklardan, hatta zıtlıklardan oluşan

bir dünyaya inanıyorum,

bu nedenle katı ve toleransı olmayan insanlardan kaçınıyorum.

Arkadaşlıkta sadakatsizlikten

ve ihanetten hoşlanmıyorum.

Birisine nasıl iltifat edileceğini

ya da cesaretlendirmek için ne diyeceğini bilmeyen insanlarla bir arada olamıyorum.

Abartılar beni sıkıyor.

Ve her şeyin de üzerinde,

sabrımı hak etmeyen hiç kimseye sabrım yok”.