Ben “BEN” OLMAYI SEÇTİM..

Susmayı öğrendim çok konuşanlardan...

Alçak gönüllü olmanın erdemini tattım çok bilmişlere inat...

Gerçekten bilenlerin az konuştuğuna şahit oldum sessizce.

Her yaşananın sadece bir deneyim olduğunu kavradım.

Değmeyenlere çok anlam yüklemenin ruhuma verdiği zararı keşvettim.

Kendim olmayı seçtim, Başkalarından alınmış parçalardan oluşmayı değil...

Kendi hayatlarını “YÖNETEMEYENLERİN”diğer hayatlara müdahalelerine güldüm sadece..

Kokuşmuş zihniyetlerin yalan gülümsemelerin içinde yer almaktansa uzaktan onlara seyirci kalıp”İNSANLIĞIMI”korumayı öğrendim..

Varlığımı hakedenleri hayatıma dahil etmeyi '' haketmeyenlere “HOŞÇAKAL” demeyi '' Bu uzun yolda yalnız yürümeyi öğrendim..!