Bir kadın ağlıyor içimde Gözyaşları ıssız bir ırmak gibi Akıp gidiyor hayatın kıyısından Yüreği yangın yeri Tırmandıkça yükseliyor dağlar Cehennem çukuru gibi Her yüzüne tükürüşünde Daha da arsızlaşıyor zebanisi Bir kadın ağlıyor içimde Gözyaşları elmacık kemiğimde Sesi bir ustura ağzı gibi Yine kendine değiyor Bir yılan uzanıyor tenine Zehrini akıtıyor Bir kadın ağlıyor içimde Ve kim bilir Kendisi şimdi ne halde