Vedalar ayrılıktır dışardan bakıldığında, ayrılık vedadır. Her gidenin gittiğini zannettiği gibi, her kalanın unutabileceğini düşündüğü gibidir vedalar. Mümkün olmayanların mümkünlüğü vardır aslında. Unutmakta mümkündür, gitmekte. Bazen birkaç gününü, bazen birkaç yılını alır unutmak. Gitmekte öyledir. Gidersin gitmesine ama ya bir kaç gün alır gittiğini kabullenmek yada birkaç yıl. Sonra bir sabah uyanırsın başka bir hayata başka bir 'hayatınla'... Hayatın en büyük oyunu bu aslında insan oğluna. Çünkü, tam unutmuşken, herşeyi düzene sokmuşken hayatına, hayatınla... Bir sabah bazen bir mesaj gelir telefonuna... Bazen, ismine rastların bir dükkanın tabelasında, bazen filmlerdeki replikleride karşına çıkar. Bazen, bazı insanları bazılarına benzetirsin. Bazen öyle bir an olur ki, sen kahkahalar içindeyken başını çevirdiğinde gözüne ilişir geçmişin. Unuttuğunu unutmadığını, unutmanın mümkün olmayacağının mümkanıtını, daha iyi anlarsın.. O günden sonra her sabah uyandığında aynı şeyi düşünürsün yanındaki yeni hayatına baktığında. Bazen, insanın sevdiğiyle sevgilisi aynı kişi değildir işte... Değildir... / DENİZ DURSUN