Ben güzel gülemem… Güzel gülüşlerim yoktur bayım. Size güzel gülüşler bahşedemem… Pratik yapacak pek bir fırsatım olmadı zira… Ama güzel ağlayışlarım vardır bayım… Çok güzel ağlarım… Hayat bana bunun için pratik yapacak bol bol fırsat verdi, emin olun… Şöyle sessizce akan, insanların kulaklarından uzak ve yanaklarımı çok seven gözyaşlarım var. Sahi sever misiniz gözyaşlarımı? Onları bir tek ben görürüm. Biraz çekingendirler. İnsan içine çıkmayı sevmezler. Gülüşlerim ise… Hepsi çalıntıdır bayım… Hiç kendime ait bir gülüşüm olmadı. Hep… Hep insanların elime tutuşturdukları pozları verdim hayatım boyunca… Hangisinin bende daha iyi durduğuna, hangisinin beni mutlu edeceğine hep onlar karar verdi bayım… Ben karar vermesini de bilmem bayım… Öğrenmeme izin verilmedi maalesef… Görüyorsunuz ya size açacağım konuyu bile seçemiyorum işte… Neyse sözün özü… Benden gülüşlerimi istemeyin bayım… Onlar benim sahip olduğum şeyler değiller. Sizi hayal kırıklığına uğratmak istemem zira. Ama size göz yaşlarımı hediye edebilirim. Telafi hediyesi olarak? Bilmem kabul eder misiniz? Çünkü benden başka bir tek sizin yanınızda akmaya cesaretleri var anlayamadığım bir şekilde…