En eski hikâyedir kadın Saçından iktidar, makyajından medeniyet devşirilen ”Erkek” ve “Erken” kelimelerinin arasında nefes almaya çalışırken Kadın; Boynunda cinsiyet künyesi, alnında namus fünyesi Dünya’nın orta yerinde ortasından taşır kederi Aşık olunası, hatta aşktan öldürülesidir nazarda Bu yüzden yaşayan her kadına ölü bir çiçek, Ölen her kadına canlı bir çam ağacı hak görülür başucuna Herkes yaşamı boyunca bir kadını öldürür hattı zatında Kimi doğururken, kimi doğurduğu tarafından Kimi alın terinde boğar, kimi şehvetine adak tutar Bazıları çok severek, bazıları hiç sevmeyerek öldürür Bazen de yok sayarak dizlerinin üzerine düştüğü caddelerde, Kim vurduya sarılarak gönüllü linç’in ellerinde Ahir hakkı töredir, gelenektir, günahtır Altından da örse huzuru, Kuyumcuda bozdurulur gülüşü Kendi yuvası açık cezaevi, sokakta namusu saman alevi, Yürüse suç, ağlasa ayıp, koşsa edepsiz ve ölse kadersiz... Tunç Muştu