Her kapı eşiğinde  çocuk mezarı diye takıldığınız  45 numara ayakkabılarımla  içinde etleri çürüyen  bir çocuk cesedi taşıdığımı  nasıl da bildiniz  Hiçbir bardakta  dudak payı bırakmadınız bana  bir kaşık sesini  bile çok gördünüz  şekersiz içerek  çaylarınızı  Bakarak yürüdüm oysa balkonlara  göz göze  gelebilmek için  çamaşır ipinin arkasına astığı  iç çamaşırlarının  ıslaklığına sürünerek  kanaryasını güneşe çıkaran  bir kadınla  Yanıma yaklaşıp kibrit istediğinizde  ıssız bir adaya düşen  yalnız adamın  dumanı görülsün diye yaktığı  ateşiydi sizlere  uzattığım  Ve siz  her seferinizde  sigaranızı yaktınız  ama açıktan geçen gemiler gibi  yanınıza beni almadan  gittiniz! ..