Seninle yaşlanmak istiyorum” diyen biri olmalı insanın hayatında… Ömrünü seninle paylaşmak isteyen birinden daha doğru kim olabilir ki? Onunla yaşadıkça gençleşmelisin, ömrün uzamalı… Çocukların olmalı, sonra da torunların düzinelerce… Öyle biri olmalı ki; ömrün olmalı o senin. Gözlerinin içine bakarken “hayatım” diyebilmelisin ve demeli… Öksürdüğünde bir bardak su uzatan, hastayken başında sabahlayan, yalnızlığında omuz çukurunda uyuyan biri olmalı hayatında. Seni sevmesi için bir nedeni olmayan, yani tamamen duygusal… Nedensiz, karşılıksız sevebilen biri… Tıpkı senin onu sevdiğin gibi seni sevecek biri… Öyle biri olmalı ki; anne gibi mesela, baba gibi… Doğru kişi sevdiğin kişi anlamına gelmiyor. Çok seviyor olman da onu doğru kişi yapmaz. Sana acı veriyorsa, bütün iyi niyetlerine rağmen her seferinde iyi niyetini suistimâl ediyorsa; deli gibi âşık olsan bile o yanlış insan demektir. Bunu kabullenmelisin… Çünkü doğru kişi hayatından bir şeyler çalan değil, hayatına anlam katan kişidir…