Birileri acı içerisinde, mutluluğun adına dahi muhtaç, diğeri ise mutluluğunu teşhir eder, pazarda. Gözüne gözüne sokar ben mutluyum bak diye, bencil insan düşünmez etrafını, ince düşünen çok azdır. Bir yerlerde kıyıda, köşede umutlarını bekleyen acaba gelicek mi diye ümit eden, yıldızlar parlamaz, ay ışımaz hep karanlık ufacık masum bir beden ışığa hasret, daimi artan beklemeler son bulmaz.