Canım Sevgilim. Soğuk bir sonbahar akşamından yazıyorum yine sana. Her zaman ki gibi bir sigara yakıp seni yazmaya devam ediyorum. Öyle habersizce geliyorsun ki sen bana geldikçe ben kendime gelemiyorum. Öyle bir düşüyorsun ki kalbime seni anlatacak kelimeler bulamıyorum. Seni her yazmaya başladığımda aklıma o delice aşık olduğum gözlerin geliyor. Gözlerinin en derinliğinde kalemime anlatıyorum bak bu benim baktıkça çıldırdığım gözler diyorum. Hadi diyorum kalemime şiir yazalım sonsuzun olan bu adama... Sevgilim öyle aşığım ki gözlerine her aklıma geldğinde beynimde fırtınalar kopuyor. Hani rüzgar estiğinde herşeyi alıp götürüyor ya. İşte Sadece ismin kalıyor aklımda herşeyi unutuyorum sadece ismin kalıyor bende. Ve gözlerinin içine baka baka sana olan aşkımı anlatıyorum. Öyle aşığım ki sana.. Tıpkı bir sağırın dilsize anlatamadığı aşkı kadar. Öyle aşığım ki sana.. Sokakta kalmış bir çocuğun annesine olan özlemi kadar. Öyle aşığım ki sana.. Issız bir çölün ortasında sulanmayı bekleyen bir çiçek kadar. Ve Sen Sevgilim Çıldırmış Şairin Titreyen Mısralarında Bahsettiği O Prenssin...