Bırak derdi tasayı,bitmez sonu yok. en güzeli insanın kendini kendi bedenini sevmesi,çünkü bu bedeni senden baskasi yasamaz,yasayamaz. o yuzden gulmeyi ogrenmeliyiz,birileri unutturmaya cabalasa da gulumsemeyi oncelik haline getirmeliyiz. Bazen kendi icimizde celiskiye dussek bile gulumsemek yada tebessum etmek gerekir. kimin ne dediginin onemi yok..Bu donemde basın boyalıysa okuma seyretme izleme,internet dipsiz kötülük kuyusu ise uzak dur. Bilincli kullanmayı bilmiyirsanız internet en belalı uyuşturucudan daha beter bir illet oluyor herkesin elinde.Benim icin kötü bir gözlemdir,metrobüse yada her hangi bir toplu taşımaya bindiğim zaman insanların %9p nı ki bu rakamın eksiği vardır,herkesin başı önüne eğilmiş ve telefonunda yada tabletinde. sanki ekrandaki piksel piksel kareler sanırsın ki insanları içine çeken adi bir zehir ağı gibi bağımlı etmiş insanları kendi içlerinde.Dışarı çıkamaz olmuşlar kendi içlerinden.Toplu taşımada ,sosyal yaşamın içinde dibine kadar asosyal olup hayattan kopup gittiklerinin farkında bile olmadan gecip gidiyorlar dünyadan.Sorsan artık herkes herşeyi biliyor yada her konuda soylencek bur takim sozleri vardir..Peki ya okudukları ekranlardaki bilgilerin doğruluğundan ne kadar eminler.Farkında olmadan ya birilerinin sizlere sadece okumanız istediklerini gösterdiklerini bir dusunsenize.Bilgi sahibi oldugunuz yada iddia ettiginiz bir cok konunun gerceklikte asindan cok ama cok uzak oldugunu,kendinizi sanal yalan bir dunyanin icinde kaybolup gittiginizin farkina umarim bur gun varirsiniz. Kucukte olsa gulmek icin bir sebebiniz bir cumleniz olsun. "Bok nöbeti kimde" . güleceğiniz,gülümsemeye sebep kılabileceğiniz nice mutlu günleriniz olsun...