Mevlana der ki;

Sarılmayı bilir misin ? Sahiplenmeyi, sahiplendiğinde sadık kalmayı ? Sen bilir misin Aşık olmayı ? Bölünebilir misin ikilere, üçlere… gerekirse binlere ? Yapabilir misin ? Gerçekten sevebilir misin ? "Sevmenin Demesi" olmaz. UNUTMA Ya çok seversin bir kere, ya da hiç sevmezsin.

Diyorsun ki ben sana gönlümü verdim. iyi de gönül dediğin nedir ki ey sevgili ? Ben sana hiç gönlümü verir miyim ? Çünkü gönül dediğin toprağa girince toz olur, toprak olur. Ben sana ruhumu veririm. Çünkü ruhum sende sonsuzluk olur…