Sen nasıl bir şeysin aşk? Uykularımı çalan sen, kalbimde ki sancının sebebi sen. Ne doğru bırakıyorsun bende ne yanlış; ne günah tanıyorum ne sevap. Beni benden çalıyorsun, kalbimi acıtıyorsun. Her gün biraz daha eksiltiyor, biraz daha sancıtıyorsun. Gündüzleri umut verip, geceleri göz yaşı döktürüyorsun. Hiç tanımadığım birini hayatıma sokup, "herşeyim" yapıyorsun. Sonra hiçbir yaşanmamış gibi geri alıyorsun. Bazen "ne güzel şey aşık olmak" dedirtiyorsun, bazen de lanet ettirtiyorsun. Bazen "iyi ki tanımışım onu", bazen de "keşke hiç görmeseydim" dedirtiyorsun. Bir mutlu ediyorsun, bin yıl yaşamak istiyorum; bir küstürüyorsun, bir gün ağır geliyor. Sevinçten uyutmadığın gecelerin tek tek hesabını soruyor, uykularımı çalıyorsun. Önce hayal kurduruyor, sonra hepsini yıkıyorsun. Sen olmayınca hep bir şeyler eksik oluyor hayatım da, sen olunca her şey kırık dökük. En güzel günlerimi sen yaşattırıyorsun bana, en kötü zamanlarımı sen; en güzel hatıraları seninle biriktiriyorum, en acı geçmişi seninle yaşıyorum. Şu yorgun yüreğim en çok seninle güldü, en çok seninle üzüldü. Sen nasıl bir şeysin aşk