"Yaşadıklarım beni zaten yeterince yorarken hayatın incitip, kırmayı beceremediği “eksiklerini” sevdiklerimin tamamlaması üzüyor beni.

Hayatın oyunları ile bir şekilde baş edebiliyorum da ardımı dönünce sevdiklerimin yaptıkları haddinden fazla kırıyor beni.

Öyle yorgunluklarım var ki; dinlenebilmek için bütün bir ömür bir başıma kalmam gerekli.

Hal böyleyken bir de sizler yormayın beni.

Nasıl anlatsam o kadar yorgunum ki. Mesela 1 gram kırgınlığı bile taşıyamam şimdilerde; inan ki!"

~

Cihat KÖK