Sen hep Sonbahar oldun bana ;
Adın ise Eylül'dü...
Papatya'larım Gazel'e
Mavi'm ise sarıya dönüştü...
Rüzgârınla iç ürpetici bir üşüme...
Evet_!...Evet_!...
Sen hep Sonbahardın bana_!..
Ve ben bunu ,
Gönlüme yuva yapan hüzünden...
Gözlerimdeki yağmur Bulutlarından anladım_! ..