Yokluğun pazartesi sabahı

Kahvaltı yok, zeytin gözlerini hatırlatır,

Tadım yok, çayı şekersiz içiyorum,

Kendimden geçiyorum da..

Sana gelemiyorum.

Çünkü ben geldiğimde seni bulsam bile,

Yetinemiyorum.

Senin bana gelmenin mutluluğuna değişemiyorum

Her gün öksüzüm,

Kimseye söyleyemediğimi

Herkesin bildiği halde

Bilmezden geliyorum, bilinmeze giderken…

Anladıklarımda var. Mesala

Günlerin adı değişir ama yokluğun aynı.

Doğrulatmak saçma. Başka bedenlerde

Gelenler boşluğunu doldurmuyor

Ve boşluk yaratmıyor gidenler de.