Ağustos'u tükettim yana yakıla ayrılıklarla.

Bir ayağı hep eylülde sevmelerimin

Yine de bir'az olumlu düşünmek geçiyor içimden.

Bir an yumuyorum gözlerimi, yine göğsüne.

Kayıp bir coğrafya da buluyorum kendimi!

Yitik bir mevsim düşüyor içime.

Ve sırasını gözetmeden peş peşe düşüyor cemreler.

Havasına

Suyuna

Toprağına

Kardelenler güneşe uzanıyor kar'ı incitmeden.

Toprak en güzel kokularını sürünüyor yağmuru beklemeden.

İşte yurdum diyorum burası, kirpiğimi göğsüne batırarak.

"Su renkli gelincikler" sarıyor etrafımı bir an.

Ve uyanıyorum yine

Bir düş'ün en güzel yerinde bırakarak seni.

Yurdum çorak!

Mevsimim hazan!

Bir rüzgar kırıyor dallarımı.

Yapraklarımı!

Halis' in dedigi gibi;

"Eylül"

Oradayiz şimdi;

Zaman kırılmış bize. "

Ve sen gidiyorsun..

~

Kenan Vançin