ben kaybolduğmda zifiri karanlıktaki arka sokaklarda

seni gördüm yalnızlığmlaydın bir başına benden yoksun loş ışıklar altında

yağmura dönüştüm sana dokunabilmek adına

şemsiye tuttun hayallerme, umutlarıma ve benden kaybolan yıllara

.kendimde boğuldum işte tam o anda ve son nefesimi verirken dudaklarmda bir mısra

sendin son nefesim, sendin şiirimdeki son acı halka sendin, ben kalbinde yok olsamda

ben sendim elveda.