Kim ne derse desin, sessiz sevenin,

en çok seven insan olduğuna inanıyorum.

Çünkü daha önce haykırmıştır aşkını, daha önce fedakarlıklar yapmıştır, elinden tutabilmek için birçok yolu denemiştir. Sonuç istediği gibi olmasa da yine de sevmeye devam eden insan sessiz kalır. Belki artık ardından koşmayacaktır, belki bir daha aramayacaktır. Ama bu vazgeçmek değildir. Çünkü bazen seni hayatında istemeyeni varlığınla da rahatsız etmek istemezsin, başkasıyla veya yalnız, yeter ki mutlu olsun dersin. Bu yüzden aşkı içinde yaşar, sessiz sessiz yere göğe sığamayan bir sevgi büyütürsün kalbinde. Sessiz seven insan en çok acı çeken insandır, Çünkü yokluğuna alışmadan önce çoğu geceler uykusuzluğu tattı. Ve uykusuz geçen gecelerinde çaresizliğine ağladı. Ve artık kabullendi olmayışını. Uzaktan sevdi, sarılmanın verdiği o huzuru hissetmeden, sevilmenin ne demek olduğunu tatmadan, çok uzaktan sevdi. Sessiz seven insan en çok seven insandır. Ve bu sessizlik o dönene dek sürer. Asıl tuhaf olanı dönmeyeceğini bilir ama yine de bekler.

Mehmet Ali Kılınç - Bilmem, Seviyor Gibiydi kitabından.