Şimdi aşk kaçmış bir ilmektir gövdenin örgüsünde, uykusuz bi gecenin çitlerine takılan.

Sökülür durmadan uzayan ipliğiyle.

Sarılır mekiğine sabahın, ürkek bir güvercin halinde.

Ve sen eksildikçe o güvercin tamlanır, kanatlanır böylece köpüren özlemiyle.

Uçar gider geçmiş bir günün ardından, bir tüy kalır geriye senin bittiğin yerde...

~~Metin Altıok