Bazen Öyle Bir Noktaya Geliyorum ki;

Bir Çok Şeyin Adını Koyamaz Oluyorum..

Dost, Düşman, Aşk, Öfkem ve Neşem Hepsi Birbirine Karıştı..

Net Olan Bir Şey Var ki; Kalbim Yumuşadıkça İnsanlar Daha Bir

Acımasızlaşıyor.. İşte Bu Yüzden Artık Kabuğum Daha Bir Sert..

Attığım Adımlar Ürkek ve Yavaş.. Hayallerim Sınırlı..

Kalbimin Anahtarı ise Sadece Samimiyet...

Gerisi de Allah’ a Emanet..!