Eskiden içim yandığında hıçkıra hıçkıra bağıra bağıra ağlıyordum gözyaşlarım içimin yangınlarını söndürmeye yetiyordu şimdi öylece bakıyorum ağlayamıyorum anlatamıyorum susuyorum yüreğimde patlıyor çığlıklarım yüreğim acıyor can acıyor bu can bedene küsüyor geçer diyorum kendi kendime buda geçer geçmedi geçmiyor yoruldum... Herşeyden herkesten...

Gitmeliyim artık tüm şehirleri terketmeli yakmalı Köprüleri Yıkmalıyım...

Ardımda bırakmalıyım Sevgi'yi hasreti umutsuz bekleyişleri.

Kimsesiz bir mezarlığa varana dek dayanmalıyım direnmeliyim ve Kendi Ellerimle kendi Mezarımı Kazmalıyım...

İçine Girmeli ve Üstünü Örtebildiğim Kadar Örtmeliyim Toprakla...

Tam Tükendiğim Anda Bırakmalıyım Kendimi Gözlerimi Kapatarak...

Gitmeli, Çok Uzaklara Gitmeliyim

Ve Bir Daha Hiç Dönmemeliyim…

Yüreğimdeki parçalanmışlığı çaresizliklerimi alarak geride tek bir anı bırakmamalıyım :'(