Saate bakmaksızın kapısını çalabileceği bir dostu olmalı insanın nereden çıktın bu vakitte dememeli bir gece yarısı telaşla yatak tan fırladığında gözünün dilini bilmeli dinlemeli sormadan söyle meden anlamalı arka bahçede varlığını sezdirmeden mütemadi yen dikilen vefalı bir ağaç gibi köklenmeli hayatında sen her daim onun orada durduğunu hissetmelisin ihtiyaç duyduğunda gidip müşfik gövdesine yaslanabilmeli, kovuklarına saklanabilmelisin kucaklamalı seni güvenli kolları dalları bitkin başına omuz yaprak ları kanayan ruhuna merhem olmalı en mahrem sırlarını verebilmeli en derin yaralarını açıp gösterebil melisin gölgesinde serinlemelisin sorgusuz sualsiz onca dalkavuk arasında bir tek o sözünü eğip bükmeden söylemeli yanlış anlaşılmayacağını bilmeli teklifsiz kefili olmalı hatalarının; günahlarının yegane şahidi seni senden iyi bilen, sana senden çok güvenen bir sırdaş gözbebekleri bulutlandığında yaklaşan fırtınayı sezebilmelisin ve sen ağladığında, onun gözünden gelmeli yaş işte ...