Yine beni sevebilme ihtimali on üçüncü aylara kalmış bir kadınla beraberim anne, merak etme. Ben çocukluğumdan beri elimi hep en üst raflara uzattım. Bilirsin, ayak parmaklarım kırılacak kadar hemde... Yetişemedim, zıpladım. Olmadı, altıma iskemle koydum. Ama hiç vazgeçmedim... Bu da öyle anne... Uzanamıyor yine parmaklarım, ama dokunabildiğimi hayal ederek çabalıyorum. Canımı dişime, kalbimi düşüme taktım... Ah bir görsen, bir görsen... Sana hitabımı onunla paylaşmak istiyorum anne...onada RUHUM diyorum, Ve daha kelimeye dökmesi bile zor şeyler istiyorum. Diyorum, belki birgün bende göğsümü gere ''ölesiye seviyorum'' değil de, ''ölesiye seviliyorum'' derim. Hemde onun tarafından..